قدر دانم نشد

باز از دست داده شدم

و باز تنها

و تنها ماند

همین تقدیر بود

که همیشه تنها ماند

به گناه عشق

و جزای دروغ

من از جنس خدا نیستم

اما با خدا وجه شبهی دارم

من تنها و خدا تنها تر از من

و خدا هم مرا تنها گذاشت

دگر در این دیر کاری با من نیست

باز باید بار سفر بندم و راهی دیری دگر باشم

دیری که قدرم دانسته شود

و خدایش تنها نباشد

و تنها نگذارد

من شاید آن جا ماندم تا ابد

و یا شاید باز هم ...